Gudrun en ik

Over een zomerse ontmoeting in Stockholm.

Gudrun Schyman en ik tijdens de Pride parade 2014 in Stockholm.

Gudrun en ik. Deze zomer tijdens de Pride Parade in Stockholm. “Jag kommer från Belgien! Ik kom uit België!” schreeuw ik doorheen al het lawaai van gillende toeschouwers en wagens vol enthousiaste Zweden. Gudrun glimlacht. Geen beha, roze topje. Stockholm is mooi en kleurrijk op deze warme zomerdag. Of ze me heeft kunnen horen weet ik niet maar ik ben zo starstruck dat het me niet zoveel kan schelen.

Gudrun Schyman*, een vrouw die zo goed als niemand in m’n thuisland kent, maar die erin slaagt om massaal mensen te overtuigen dat de strijd nog niet is afgelopen. Een strijd voor gelijkheid die nog steeds zo nodig is, zelfs in een (soms zelfverklaard ‘equality walhalla’) land als Zweden.

Ik ben blij. Maar weet dat zoiets in Vlaanderen nog steeds ondenkbaar is. Jezelf hier feminist noemen is nog een beetje gevaarlijk. Je ziet mensen kijken of je okselhaar al van onder je T-shirt komt. Want als vrouw je oksels niet scheren is natuurlijk iets dat gelijk staat met dat ‘vuile’ woord.

Maar de laatste maanden merk ik verandering. Ok, het zijn nog steeds vooral vrouwen die problemen aankaarten. Maar tijdens de twitter dag waarin #wijoverdrijvenniet centraal stond waren er toch ook een aantal mannen die mee op de kar sprongen. En dat is belangrijk. Dat mensen beseffen dat dat ‘vuile’ woord geen etiket is voor vrouwen die moeilijk willen doen. Maar dat sommige zaken nog steeds niet oké zijn en dat zowel vrouwen als mannen voor verandering proberen te zorgen.

*Gudrun Schyman is voorzitster van de Zweedse partij 'Feministiskt initiativ'.

Beginnen met een filmpje
Spontane barbecue op de eerste lentedag.
On the road
Van New York naar Californië en terug.